گروه تاریخ خبرگزاری فارس ـ امین رحیمی: «حسین صدقیانی» متولد ۱۲۸۱ شمسی و زاده تبریز بود. او از کودکی به همراه خانواده به استانبول ترکیه رفت و آنجا در تیم فنرباغچه بازی کرد و بعد در راپید وین اتریش بازی کرد و بعدها هم در شارلروا بلژیک بازیکنی صاحب‌نام شد.

صدقیانی در ۲۴ سالگی به ایران بازگشت و عضو باشگاه فردوسی مشهد شد و بعد به تیم فوتبال ایران دعوت شد تا در نخستین حضور بین‌المللی فوتبال ایران در مسابقات قفقازیه شوروی توپ بزند. بعد هم دیگر همواره عضو باشگاه‌های تهرانی بود و پای ثابت تیم ملی هم بود که البته آن روزها چون فدراسیون فوتبال نداشتیم تیم ملی رسمی هم نداشتیم و صدقیانی که با فوتبال روز دنیا آشنا بود وضعیتش این‌طوری بود: «وقتی تیم ملی در شهریور ۱۳۲۰ به کابل رفت و با تیم ملی افغانستان بازی کرد صدقیانی را به‌عنوان سرمربی در کنارش داشت. وی تا سال ۱۳۲۹ همواره مرد اول و تصمیم‌گیرنده امور فوتبال بود». هر وقت هم می‌خواستند یک تیم فوتبال تشکیل بدهند که نماینده ایران در مسابقات بین‌المللی باشد کار، کار حسین صدقیانی بود. بعد هم که فدراسیون فوتبال تشکیل شد و از سال ۱۳۲۶ عضو فیفا شد صدقیانی سرمربی تیم ملی شد و تیم ملی ایران نخستین بازرسمی‌اش را جلوی ترکیه بازی کرد در سال ۱۳۲۹.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

صدقیانی که به‌دلیل حضورش در فوتبال ترکیه به «حسین افندی» مشهور بود در دوره‌ای بازیکن و مربی تیم‌های ایرانی و تیم ملی بود که فوتبال در ایران ورزشی جدید و نوپا بود و معمولا در مسابقات نتایج خوبی نمی‌گرفتند اما همین شکست‌ها پل پیروزی شد. وی تا سال ۱۳۴۰ همچنان جزو ارکان مدیریتی فوتبال ایران بود تا اینکه از دهه ۴۰ شمسی فوتبال ایران بالاخره نامی شد در میان نام‌ها.

صدقیانی تا سال ۱۳۶۱ زنده بود و بالندگی فوتبال ایران را به چشم دید. درباره وی نیز زیاد گفته‌اند و قدیمی‌ها و موسفیدهای فوتبال ایران بسیار تعریف کرده‌اند و یکی هم این است: «استاد صدقیانی یک موهبت خدایی و یک سینه‌چاک فوتبال بود که تا لحظه مرگ عاشق فوتبال بود. وی بدون تردید شناسنامه پُر احساس و عاطفه فوتبال ما بوده و باید باور کنیم که اولین‌ها هرگز فراموش نمی‌شوند».

 

شنبه 12 آذر 1401


تعرفه صادرات ۳ محصول کشاورزی حذف شد | رییس کمیسیون کشاورزی مجلس شورای اسلامی گفت: با پیگیری‌های انجام شده توسط کمیسیون کشاورزی تعرفه جدید صادرات سه محصول کشاورزی پیاز، گوجه فرنگی و سیب زمینی برداشته شد.              ایران و عراق و ضرورت همسایگی هوشمندانه | سفر نخست وزیر جدید عراق به تهران در میانه چالش‌های منطقه و در حالی که کشورهای فرامنطقه‌ای درصدد سواستفاده از حسن همجواری میان دو کشور هستند، نشانه‌ای از درک شرایط از سوی بغداد و هوشمندی در حراست از روابط دو جانبه است.              کاهش ۸.۹ درصدی تردد در محورهای برون شهری | مرکز مدیریت راه‌های کشور اعلام کرد: بر اساس آخرین اطلاعات دریافتی از ۲۴۵۲ ترددشمار فعال در محورهای برون‌شهری، تردد نسبت به روز قبل ۸.۹ درصد کاهش داشته است.              گزارش تصويرى از اولین روز حضور “صنایع معدنی و فولادی گروه صنعتی پارس ساختار” در نوزدهمین نمایشگاه بین المللی ایران متافو | گزارش تصويرى از اولین روز حضور “صنایع معدنی و فولادی گروه صنعتی پارس ساختار” در نوزدهمین نمایشگاه بین المللی ایران متافو              



نشریه پانار

پانار | پارس ساختار | «پدر فوتبال ایران» که در ترکیه به «حسین افندی» می‌شناختندش

«پدر فوتبال ایران» که در ترکیه به «حسین افندی» می‌شناختندش 1401/08/26

گروه تاریخ خبرگزاری فارس ـ امین رحیمی: «حسین صدقیانی» متولد ۱۲۸۱ شمسی و زاده تبریز بود. او از کودکی به همراه خانواده به استانبول ترکیه رفت و آنجا در تیم فنرباغچه بازی کرد و بعد در راپید وین اتریش بازی کرد و بعدها هم در شارلروا بلژیک بازیکنی صاحب‌نام شد.

صدقیانی در ۲۴ سالگی به ایران بازگشت و عضو باشگاه فردوسی مشهد شد و بعد به تیم فوتبال ایران دعوت شد تا در نخستین حضور بین‌المللی فوتبال ایران در مسابقات قفقازیه شوروی توپ بزند. بعد هم دیگر همواره عضو باشگاه‌های تهرانی بود و پای ثابت تیم ملی هم بود که البته آن روزها چون فدراسیون فوتبال نداشتیم تیم ملی رسمی هم نداشتیم و صدقیانی که با فوتبال روز دنیا آشنا بود وضعیتش این‌طوری بود: «وقتی تیم ملی در شهریور ۱۳۲۰ به کابل رفت و با تیم ملی افغانستان بازی کرد صدقیانی را به‌عنوان سرمربی در کنارش داشت. وی تا سال ۱۳۲۹ همواره مرد اول و تصمیم‌گیرنده امور فوتبال بود». هر وقت هم می‌خواستند یک تیم فوتبال تشکیل بدهند که نماینده ایران در مسابقات بین‌المللی باشد کار، کار حسین صدقیانی بود. بعد هم که فدراسیون فوتبال تشکیل شد و از سال ۱۳۲۶ عضو فیفا شد صدقیانی سرمربی تیم ملی شد و تیم ملی ایران نخستین بازرسمی‌اش را جلوی ترکیه بازی کرد در سال ۱۳۲۹.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

صدقیانی که به‌دلیل حضورش در فوتبال ترکیه به «حسین افندی» مشهور بود در دوره‌ای بازیکن و مربی تیم‌های ایرانی و تیم ملی بود که فوتبال در ایران ورزشی جدید و نوپا بود و معمولا در مسابقات نتایج خوبی نمی‌گرفتند اما همین شکست‌ها پل پیروزی شد. وی تا سال ۱۳۴۰ همچنان جزو ارکان مدیریتی فوتبال ایران بود تا اینکه از دهه ۴۰ شمسی فوتبال ایران بالاخره نامی شد در میان نام‌ها.

صدقیانی تا سال ۱۳۶۱ زنده بود و بالندگی فوتبال ایران را به چشم دید. درباره وی نیز زیاد گفته‌اند و قدیمی‌ها و موسفیدهای فوتبال ایران بسیار تعریف کرده‌اند و یکی هم این است: «استاد صدقیانی یک موهبت خدایی و یک سینه‌چاک فوتبال بود که تا لحظه مرگ عاشق فوتبال بود. وی بدون تردید شناسنامه پُر احساس و عاطفه فوتبال ما بوده و باید باور کنیم که اولین‌ها هرگز فراموش نمی‌شوند».

 



اخبار مرتبط

آخرین خبر ها

Save